Vraag & Antwoord                                                            

Wat is decompressieziekte?

Decompressieziekte kan ontstaan door een plotselinge overgang van een hogere naar een lagere atmosferische druk. Deze aandoening wordt veroorzaakt door de aanwezigheid van gasbellen in de bloedsomloop en in de weefsels.

De onderstaande factoren spelen van een rol bij caissonziekte (decompressieziekte):

• adipositas (= vetzucht)                 • herhalingsduiken (jo-jo-duiken)
• leeftijd                                       • frequent duiken binnen korte tijd
• slechte conditie                           • overmatig alcoholgebruik
• dehydratie (=uitdroging)                • bepaalde hartafwijkingen
• klimatologische omstandigheden      • vliegen binnen 24 uur na de laatste duik.

Caissonziekte heeft ook lange termijn effecten. De bekendste is afsterving van het bot (aseptische botnecrose) van het dijbeen (femurkop). De laatste jaren is echter ook bekend geworden dat er beschadigingen kunnen optreden in het ruggenmerg en de ogen, zelfs als de duiker geen decompressieziekte heeft doorgemaakt. Tevens zijn er aanwijzingen dat mensen die zeer veel (beroepsmatig) duiken, bovenmatige hersenschade hebben ontwikkeld. Mogelijk komt dit door meerdere periodes met caissonziekte.

Bij de behandeling van decompressieziekte is het voor de omstanders/buddy de enig mogelijke actie 100% zuurstof toe te dienen na de eerste beoordeling (vitale functies A= airway, B= breathing, C= circulation).
Tevens zo snel mogelijk hulpdiensten in te schakelen, deze zullen een infuus aanleggen en het slachtoffer zo snel mogelijk naar de recompressiekamer brengen.

Er worden twee vormen van decompressieziekte onderscheiden:

Type I decompressieziekte (meest voorkomend)
De volgende verschijnselen kunnen zich voordoen:

Vlekken op de huid van de borst, rug, schouders en bovenbenen. Dit wijst op gasbelletjes in de aderen. In deze gevallen is recompressie nog niet noodzakelijk.
Lichte vlekken met een enigszins blauwe verkleuring, die warmer aanvoelen, zijn ernstig en recompressie is dan wel noodzakelijk.
Opgezwollen plekken zonder verkleuring wijzen op obstructie van de lymfevaten, ook dan is recompressie noodzakelijk.
Zeurend gevoel in gewrichten of spieren, die na enkele uren verandert in een scherpe pijn. De schouders, ellebogen, polsen, enkels, knieën en heupen kunnen aangedaan worden, recompressie is dan noodzakelijk.
Na recompressie neemt de pijn af, toch kan deze pijn in lichte mate terugkomen.

Type II decompressieziekte

Dit kan zich voordoen na diepe duiken, bij fouten in de decompressie en leidt tot gasbelletjes in de bloedsomloop. Deels in de longen (hier vindt ook de uitscheiding plaats). Echter ook kunnen zij in kleine slagaders komen en weefsel sterft hierdoor af. Daarnaast zorgen de gasbelletjes dat de vaatwand geïrriteerd raakt en meer doorlaatbaar wordt. Hierdoor treedt vocht uit de weefsels (oedeem) wat weer een versterkend effect heeft op de slechte zuurstofvoorziening.

Kenmerken van aantasting grote hersenen (cerebrum):
halfzijdige verlamming of verlamming van arm of been, krampaanval, niet kunnen praten, lezen of schrijven, gevoelsstoornissen en hevige hoofdpijn.
Zijn de kleine hersenen aangedaan dan ziet men; coördinatie stoornissen, soms zelfs schokkende bewegingen en spiertrillingen, soms spraakproblemen.

Klachten van het ruggenmerg beginnen vaak met gordelpijn of pijn in het verloop van één ruggenmergszenuw, dit kan leiden tot verlamming van het onderlichaam (dubbelzijdig) en incontinentie van de blaas.

Schade aan het binnenoor leidt tot; duizeligheid, misselijkheid, braken, gehoorverlies, en oorsuizingen.

Is het maagdarmkanaal aangedaan dan uit zich dit in misselijkheid en braken. Soms afsterving van de darmwand, met als gevolg darmbloedingen.

Indien hart en longen zijn aangedaan dan ontstaat; pijn in de borst, hoesten (verergerend bij inademing), benauwdheid en een snelle oppervlakkige inademing.
Leidt dit tot langdurig zuurstof tekort dan kan dit tot shock leiden, dit uit zich o.a. door een vertraagde pols. Dit is ernstig en vraagt om acute behandeling. Daarnaast kan het hartritme ernstig verstoort raken, dit is een indicatie voor snel ingrijpen.

Het is u hopelijk duidelijk dat deze aandoening voorkomen moet worden. De beste remedie is u aan de tabellen/computer te houden. Gebruik wel uw verstand vertrouw NOOIT alleen op uw computer, of buddy. Dit geldt bovenal bij herhalingsduiken en duiken waarbij u (te) veel van diepte wisselt.